Vastgoedwaarderings-
geschillen

Het laten taxeren van onroerende zaken, met name bij grote portefeuilles, is een kostbare aangelegenheid. Om die reden wordt vaak gebruikgemaakt van globale waardebepalingen, taxatierapporten uit eerdere jaren of wordt simpelweg de WOZ-waarde als uitgangspunt genomen.
Maar zelfs als wel een actueel taxatierapport is opgemaakt komt voor dat de Belastingdienst van mening is dat een te lage (of juist te hoge) waarde is gehanteerd.

Waarderingsgeschillen doen zich overigens in vele verschillende vormen voor:

• de waardering van de onroerende zaken voor de belastingheffing in box 3;
• de overdracht van aandelen in een vastgoedvennootschap;
• de overgang van box 1 naar box 3 (van projectontwikkeling naar beleggen);
• de overdracht vanuit de BV naar privé of omgekeerd;
• het vestigen van een hypotheekrecht ter zekerheidstelling van de betaling van een belastingschuld of ontnemingsvordering.

De Belastingdienst heeft eigen taxateurs in dienst die de behandelend inspecteur van advies voorzien. Zij voeren taxaties en tegentaxaties uit op basis waarvan tot een waardebepaling wordt gekomen. Omdat het bij waarderingsgeschillen vaak gaat om de interpretatie van relevante factoren is het van belang om inzicht te krijgen in de onderbouwing van de waardebepaling door de fiscus. Hetzelfde geldt vanzelfsprekend voor de eigen waardebepaling. Als geen actueel taxatierapport aanwezig is dan is het verstandig om alsnog een officiële taxatie te laten uitvoeren door een onafhankelijke expert. Op basis hiervan kan in de bezwaar- of beroepsfase worden beargumenteerd waarom de waardering van de Belastingdienst onjuist is.